Getuigenis van voorbidster - Nele
Wonderen van genezing en doorbraak - E.D.
Beloven en niet kunnen waarmaken - Han W.
Gods voelbare aanwezigheid
Onmogelijke werd mogelijk - V.B.
Eindelijk verlost van angst - D.W.
Aangeraakt door God tijdens preek
Een wonder voor Tim! - Tim D'Hooge
Genezen van rugpijn
Getuigenis - Eugene Callens
Ik kan terug normaal horen - I.H.
Al sinds mijn kindertijd heb ik problemen met mijn spieren
en dit vooral in mijn onderrug. Toch heb ik niet stilgezeten en
telkens een sport proberen op te bouwen, maar die heb ik ook
telkens moeten stopzetten door de toenemende ontstekingen op
mijn spieren. Dit ging van kwaad naar erger tot ik op een
bepaald ogenblik alle activiteiten en sporten heb stopgezet die
maar enige invloed konden hebben op mijn spieren...
Daardoor heb ik alle mogelijke oplossingen gezocht: dokters,
massages, behandelingen, medicaties, injecties,… Tot het kiezen
van een job heeft hier een grote rol in gespeeld. Ik heb dan ook
lang naar een geschikte job gezocht waar ik me goed kon in
voelen en dit zowel geestelijk als lichamelijk. Dit is een hele
variatie geworden van uiteenlopende jobs en functies… Tot ik de
geschikte job had gevonden: Vastgoedmakelaar. Dit is een
afwisseling van bureauwerk, verkoop op de baan, het ontmoeten
van mensen,…
Na een aantal jaren van vallen en opstaan in deze sector,
dacht ik dat ik een goeie basis had gelegd en hier ook verder
kon op bouwen. Ik had de beslissing genomen om mijn diploma als
vastgoedmakelaar te behalen en hier echt voor te gaan!!! Maar
toen gebeurde er weer iets …
Op een regenachtige zaterdag begon ik mijn dag zoals altijd
‘hectisch druk’ … Ik rende naar mijn auto en legde al mijn
spullen op de passagierszetel. Vandaar uit rende ik rond mijn
auto en gleed weg en viel … Toen ik net kon beseffen wat er
gebeurde, kwam er een vrachtwagen op mij af. Prijs de Heer dat
ik me door Zijn kracht heb kunnen wegduwen zodanig ik veilig
tussen de geparkeerde auto’s lag. Daar heb ik een half uur
gelegen voordat er mij iemand kwam helpen. Ik dacht telkens bij
mezelf dat het allemaal niet zo erg was en voelde ook geen pijn
meer. Toen de nodige hulp ter plaatse was, begon het me al vlug
duidelijk te worden dat het niet zomaar een val was en dat er
meer aan de hand was…
Toen ik in het ziekenhuis aankwam, begon alles duidelijker te
worden en bleek dat ik naar de operatiezaal moest voor een
spoedoperatie. Via een inspuiting in mijn rug werd ik
plaatselijk verdoofd om de operatie te starten. Zodra mijn voet
de nodige zorgen had gekregen, kwam de dokter naar mijn kamer om
mij te vertellen dat ik toch een hele weg ging moeten afleggen
om dit herstel tot een goede afloop te brengen. In totaal heeft
dit mij 7 maanden gekost om terug te lopen zoals ik nu loop en
dit met de nodige hulp van steunzolen, massages, begeleide
oefeningen,… Wat natuurlijk terug een invloed had op mijn gehele
lichaam en spieren.
Dit ongeval heeft totaal geen positieve wending gemaakt aan mijn
rug, integendeel… Door deze val zijn er naar mate van tijd nog
een aantal zaken aan het ligt gekomen door de vele
doktersbezoeken. Conclusie van een hele reeks onderzoek bleek ik
een dubbele spierontsteking op mijn bekken, bekkeninstabiliteit,
ontsteking in mijn onderrug te hebben en verschillende
rugwervels die niet meer zijn zoals het moet… Toen heb ik ook
een andere wagen met automatische versnellingen moeten kopen om
nog zelf te kunnen rijden, want op het laatste was het voor mij
zelfs niet meer haalbaar om te schakelen tijdens het autorijden…
Toen had ik het gevoel dat ik er maar moest mee leren leven en
was ik altijd al te fier om mijn pijnen aan de Heer kenbaar te
maken… Het werd echt ondraaglijk tot er plots een voorganger had
opgemerkt dat ik niet meer kon stilzitten tijdens de diensten.
Hij sprak me aan en vroeg of hij voor me mocht bidden. Hij zei
me ook dat ik geen schrik hoef te hebben om mijn pijnen of noden
aan de Heer duidelijk te maken. Toen volgde er gebed met een
aantal mensen en voelde ik de Kracht van de Heer door mij
stromen en gloeiden mijn spieren… Daardoor werd ik bemoedigd om
verder te bidden en te beseffen dat we zo bevoorrecht zijn om de
Heer te kennen en dat Hij onze Genezer en Redder is !!!
Een aantal weken later was ik in een dienst waar de predikant
het op zijn hart had om te bidden voor iemand in de zaal die
last had van de heup…. Ik geloofde dat de Heer mij wou
helpen en stapte dan ook in geloof recht naar voor en
verwachtte van de Heer dat Hij mij wou genezen! En Hij
volbracht Zijn werk en genas mij van alle pijnen en kwalen in
mijn gehele lichaam !!!! Prijs de Heer!!!
Nu kan ik veel zaken terug doen die ik zeer lange tijd niet meer
heb kunnen of mogen doen !!! Ik wil dit delen met jullie omdat
ik jullie wil bemoedigen om niet op te geven en te blijven
geloven dat Onze Heer goed is en ook jou wil helpen!! Want Hij
houdt ook van jou !!!
Hoe groot de strijd ook soms kan zijn, de doorbraak komt !!
Zeg niet: ‘God, kijk naar mijn problemen.’
Maar zeg wel:’Problemen, kijk naar mijn GOD!’
Gods Rijke Zegen,
Violette Berteloot
Terug naar overzicht | Reageren
Halverwege december '10, toen het zoveel gesneeuwd en geijzeld had, werd ik met de auto naar kerstfeestje gebracht. De deur ging open en ik wandelde op de gladde parking. In een mum van tijd, voor ik het goed besefte, gleed ik uit en viel op de grond... Mijn knie deed verschrikkelijk veel pijn... Gelukkig hielpen omstanders mij overeind en bracht men ijsblokjes voor mijn bezeerde knie, maar de hevige pijn bleef. Dit kon ik als alleenstaande moeder echt wel missen met de feestdagen, zeker nu van alles moeilijk verliep rondom m'n leven; alsook gezien mijn oudere leeftijd moet ik zorg dragen voor mijn lichaam... Maar ik bleef mijn vertrouwen op God stellen!
De laatste zondag van het jaar ging ik luisteren naar een prediking van Gregory, hij sprak over de 'God van Wonderen'. Ja, wonderen kon ik wel goed gebruiken in mijn lichaam en leven! Toeval bestaat niet... Na het bijzondere, bemoedigende Woord en de oproep ging ik met verwachting en geloof naar voren. Gregory bad kort voor ieder persoon vooraan. Gods aanwezigheid was sterk aanwezig; hij legde zijn handen op m'n knieën en sprak genezing uit. Daarna bad hij even voor de omstandigheden en noden in mijn leven die dringend een wonder van God nodig hadden, waar hij geen weet van had, maar God wel!
Vanaf die zondag is alles veranderd! Sinds de handoplegging
was mijn knie pijnvrij, maar had een raar gevoel, warm en koud,
moeilijk te beschrijven. Ik wist dat God mij aan het genezen
was! Diezelfde avond nog heeft God m'n knie volledig genezen!
Halleluja, dank U Jezus!!
Die week heeft God machtig ingegrepen in mijn gezin... Wat een
doorbraak! Zelfs mijn zoon die reeds een jaar steeds verder van
God was verwijdert, leest sinds die week nu elke dag een stukje
uit de Bijbel en is oprecht hongerig naar meer van Jezus!
Dit is het mooiste Kerst -en Nieuwjaarsgeschenk dat ik kon
krijgen... Hiermee wil ik de Naam Jezus verheerlijken, glorie aan de
Allerhoogste, Hij is nog steeds de God van Wonderen!! Dank U
Heer!
Gods zegen, E.D.
Terug naar overzicht | Reageren
Hallo iedereen,
Toen ik aan de Heer vroeg wat ik moest delen kregen kwam het
volgende verhaal in mijn gedachten.
Reeds een decennia ben ik een technieker in de IT-wereld die de baan doet. Zo was ik in het begin een software-installateur. Ik werd gestuurd naar een klant om een onderzoek te doen van het computerpark waarna we later opnieuw zouden langsgaan voor de installatie. Dit was een specialleke. De klant vroeg om 2 verschillende kantoren met elkaar te verbinden met het materiaal die voorzien was om te installeren. Technisch was het mogelijk. Ik had alleen de pech dat ik de installatie mocht uitvoeren. Het lukte me totaal niet om de 2 kantoren te laten communiceren met elkaar. Ik had nochtans beloofd dat het wel kon… Het was een gevoel die bleef knagen. Onder druk iets beloven en dan het niet kunnen nakomen. Ik wist niet dat dat zo een impact op mij kon hebben. Het vreemde was, iedere keer dat ik toevallig het kantoor voorbij reed kwam dat knagend gevoel van binnen iedere keer weer op. Door de jaren heen is mijn relatie met de Here sterker en sterker geworden. En toen, op een dag dat ik weer die klant passeerde, toen dat knagende gevoel opnieuw opkwam, maakte de Here me duidelijk: en NU moet je dit aanpakken. Op dat moment kwam er een gezag in mijn gebed en nam ik autoriteit in het geestelijke over de machten die zich hierin hadden geworteld en wierp ze uit. Heel krachtig, zomaar terwijl ik aan het rijden was. En weet je wat? Iedere keer als ik nu passeer verschijnt er een glimlach en dankbaar gebed tot mijn Heer die mij daar heeft van vrij gemaakt. Iets beloven en het niet kunnen waarmaken, kan een valstrik zijn of als een ketting rond je. Maar Jezus is gegeven alle macht in de hemel en op de aarde om kettingen te verbreken. Niet altijd voor de ander, maar ook voor jou.
Sinds een 3-tal heb ik Gregory en zijn familie leren kennen.
Er is een hartsrelatie ontstaan. Het is ongelofelijk super nog
mensen tegen te komen met zo’n passie voor Jezus. Het is een
unicum, maar aanstekelijk…
Genegen en Gods zegen,
Han W.
Terug naar overzicht | Reageren
Beste,
Na 10 jaar ervaring in de vastgoedsector heb ik al heel wat
watertjes doorzwommen en dit met vallen en opstaan. En met heel
wat doorzettingsvermogen heb ik geleerd wat ik tot op vandaag
weet. In al die jaren is er toch veel veranderd en is het er
zeker niet makkelijker op geworden. De vastgoedprijzen, de
enorme waaier van publiciteit en tot slot de mensen en de
onderhandelingen om tot een verkoop te komen.
Om terug te keren naar mijn ervaring met de Heer en tot wat Hij
in staat is om te doen.
Ik ben al een 3-tal weken bezig met onderhandelingen voor een
heel groot project en de kopers doen een bod en ik neem elk bod
ernstig en stel dit voor met de nodige onderhandelingen aan de
verkopers. Gisteren moest ik voor de 2de maal aan tafel zitten
met de verkopers maar in mijn achterhoofd dacht ik “Dit lukt me
nooit, we zitten nog te ver van elkaar wat prijs en voorwaarden
betreft”. Maar ja, met mijn bod en de zeer uitgebreide
voorwaarden die eraan waren verbonden, stapte ik toch in mijn
auto richting mijn afspraak.
Even tussenin: De laatste dagen had ik, door het vele werk, heel
weinig tijd kunnen vrijmaken voor de Heer en ik dacht bij mezelf
dat ik het contact met Hem was verloren, dus nu niet om Hem
mocht rekenen door mijn verwaarlozing naar Hem toe. Ik was geen
‘voorbeeld christen’ geweest de voorbije dagen. Ik voelde me er
echt niet goed bij en voelde me ook verloren voor de moeite…
Het was enorm slecht weer en ik moest toch een klein uurtje
rijden om mijn onderhandelingen te kunnen starten. Het speelde
heel de tijd in mijn hoofd en ik had spijt dat ik de Heer had
verwaarloosd en het voelde heel vreemd aan. Alles was heel
slecht op de baan en het was heel donker aan de hemel en toen ik
mijn spijt aan het betuigen was tegenover de Heer, verscheen er
een hele mooie blauwe lucht in de richting waar ik heen moest en
mijn vertrouwen werd aangewoekerd. Toen ik bleef verder gaan in
de gietende regen, was het alsof mijn wagen zichzelf een veilige
weg baande richting mijn afspraak. Hoe verder ik kwam, hoe meer
ik gevuld was met vrede, vertrouwen en vergeving !!
Toen ik op 5 minuten van mijn afspraak was, had ik de Heer
gevraagd of Hij bij mij wou zijn tijdens deze moeilijke (en voor
mij onmogelijke) onderhandeling. En net toen ik aan de afrit van
de autosnelweg was, verscheen er uit een helder stukje tussen de
wolken een prachtige regenboog. Op dat moment vond ik het zeer
mooi en hoopgevend, maar legde niet meteen de link naar de Heer.
Met een diepe zucht en met volle moed, zoals altijd, stapte ik
mijn afspraak binnen en dacht bij mezelf: daar gaan we voor een
lange tijd en een uitzichtloze conversatie… Wat voor mij een
onhaalbare situatie was met zeer gecompliceerde voorwaarden, was
voor de Heer een kinderspel. De onderhandelingen verliepen als
een aangenaam gesprek en met als resultaat dat iedereen akkoord
ging met de vooropgestelde voorwaarden en prijs !!! Ik stond
perplex …
Toen ik na mijn grote verbazing (het drong niet tot me door)
terug mijn weg naar huis startte, besefte ik dat er terug een
regenboog boven mij aanwezig was… Ik wou er meteen een foto van
maken, maar mijn fototoestel ging niet. Ik nam dan maar mijn gsm
om een foto te nemen maar toen was de regenboog plots verdwenen.
Ik staarde wat ontgoochelend voor mij uit en zag prachtige
zonnestralen door de donkere wolken ‘Jacobusladder’ heen.
Prachtig verdeelt over de hele zichtbare lengte van de horizon.
Terug kon ik dit niet op foto krijgen…
Plots besefte ik dat ALLES van de Heer kwam en dat Hij toch bij
mij was, zonder dat ik een ‘voorbeeld’ was geweest de voorbije
dagen. En intussen ben ik ook te weten gekomen waarom ik dit
niet moest fotograferen. De Heer wil dat ik jullie dit vertel in
plaats van een fotootje te tonen.
Conclusie van heel mijn verhaal:
Het gaat er niet om hoeveel verzen je per dag uit de Bijbel
leest of hoeveel je naar de Kerk gaat, maar hoe je tegenover de
Heer staat en hoe je er mee omgaat. Dat we beseffen dat ons
leven in Zijn Handen ligt en dat Hij alleen onze Redding is en
dit door Liefde, Vergeving en Kracht !!!
'Bij de mensen is dit onmogelijk, maar bij God is alles mogelijk.' (Mattheüs 19:24-26)
Gods Zegen en vertrouw op Hem !!!
V.B. - België
Terug naar overzicht | Reageren
[...] Verder gaat het heel goed met mij. Er hebben zoveel
mensen voor mij gebeden maar na jouw gebed heb ik nooit meer
angsten gehad. Ik heb echt afgerekend met mijn zonde en heb ook
gebeden dat alle enge beelden die ik 's nachts voor mijn ogen
kreeg, ik die nooit meer zou herinneren. Het is echt zo'n wonder
en bevrijding voor mij. Verder zegent Hij mij meer en meer. Hij
verhoort mijn gebeden, ik krijg nieuwe liederen, nieuwe woorden
en leer Hem meer en meer intiem kennen. Ook mijn zus die al
bijna 10 jaar Hem heeft afgeschreven, kwam voor de reis naar mij
toe. Ik heb nooit opgehouden te geloven en te bidden voor haar
en nu kwam zij gebed vragen. Ze zij dat ze terug een keuze wou
maken. Ik had het nooit kunnen denken! Het is nog moeilijk voor
haar maar Hij gaf me een hoofdstuk uit het boek als belofte voor
haar. Dat zal ik nooit loslaten en ik wil dat blijven over haar
uitspreken.
Ik wens je ook heel veel zegen in Zuid-Afrika en hopelijk zie ik
je daarna op een jeugdavond zodat ik kan horen hoe het was.
Groetjes, D.W.
Terug naar overzicht | Reageren
De ambulance heeft mij naar het ziekenhuis gebracht, waar men mij onmiddellijk begon te opereren. Er werd een spil in mijn been gestoken en op twee plaatsen werd in mijn hoofd geboord om vocht en bloed te laten wegvloeien. Er werd besloten om mij in een kunstmatige coma te houden. Mijn ouders werden door de politie op de hoogte gebracht. Mijn moeder kwam als eerste. Er werd haar vlakaf gezegd dat ze zich moest voorbereiden op het ergste: dat ik het niet zou overleven. Iedereen van de kerk werd op de hoogte gebracht. Mensen begonnen te bidden. De jeugdleider en de voorganger van onze kerk stuurden al hun contacten een e-mail met het verzoek om voor mij te bidden. Veel mensen wisten zodoende van mijn levensbedreigende situatie. Tot in Amerika toe werd er voor mij gebeden. Er begonnen e-mails terug te komen die ons doorgestuurd werden. Verschillende mensen, los van elkaar, zeiden dat ze de indruk hadden dat God een wonder zou doen. Onze voorganger, Paul Van Kesteren, kwam met een tekst uit Ps.91:14-17 waar God zegt: Ik zal in de benauwdheid bij hem zijn, Ik zal hem redden en tot ere brengen….. Zoek het maar eens op. Mijn ouders hebben deze tekst steeds over mijn leven uitgesproken als ze mij kwamen bezoeken. Dit hebben ze wekenlang gedaan. Ze waren heel erg bemoedigd door de reacties van de mensen. Daardoor werden ze versterkt in hun geloof dat God mij erdoor zou halen. Het gaf hen vrede midden in de storm. Ze zorgden ervoor dat er christelijke muziek op mijn kamer afgespeeld werd in plaats van MTV (,de televisiepost waar de verplegers het altijd op stelden).
Drie dagen na de operatie kwam ik in een ernstige crisis terecht. Ik bleef veel bloed verliezen en had hoge koorts. De oorzaak was niet te vinden. Men dacht eerst aan een niercrisis omdat deze slecht werkten. Toen zag men dat de open slagader in mijn been de oorzaak was. Er was sprake van een beenamputatie. Gelukkig is dat niet doorgegaan. En mensen bleven doorgaan met bidden. Natuurlijk heb ik dit allemaal achteraf gehoord. Uiteindelijk heb ik vijf weken in een diepe coma gelegen. Ik bleef koorts houden door een infectie in de hersenen en werd kunstmatig beademd. Uiteindelijk werd mijn toestand gestabiliseerd en kwam ik in een subcoma terecht. In deze laatste positie lig je te staren en verder kan je niets doen. Je moet gevoed worden en je draagt een pamper. Toen mijn ouders en broers weer eens op bezoek waren, begon mijn vader grapjes uit te halen met de rolstoel die op mijn kamer stond. Plotseling begon ik te lachen. Zo ben ik uit de coma geraakt. Heel langzaam begon mijn toestand te verbeteren. Maar ik was een soort kasplantje. Ik had ook het typische uiterlijk van zo iemand: uitgemergeld, bleek en door de kneuzing van de hersenstam was ik geestelijk afwezig. De foto’s uit die tijd zijn niet om aan te zien. De dokters zeiden dat ik de rest van mijn leven in een rolstoel zou moeten doorbrengen. Maar mijn ouders bleven vasthouden aan de beloften van God.
Ondanks een lange wachtlijst kwam ik toch terecht op een afdeling van het UZ (het revalidatiecentrum,) de K7. Dat was op zich al een wonder waar mijn ouders ook voor gebeden hadden. Dat was niet ver weg. Hier begon men aan een lang revalidatieproces. Alles moest ik opnieuw leren. Op een dag zag ik een bekend gezicht op mijn afdeling: het was Désiré Naesens, journalist van de VRT. Hij wilde een reportage maken voor Koppen over verkeersslachtoffers. Ze vonden mij een prima voorbeeld om te dienen als waarschuwing voor jonge mensen. Zo van: zo kan het met je aflopen als je je roekeloos gedraagt in het verkeer. Maar dankzij een wonder van God is het niet zo met mij afgelopen. Het is een heel proces geweest, maar ik leef nog en meer ik ben weer helemaal gezond! De spil zit nog altijd in mijn been, maar op 5 Oktober 2009 heb ik de halve marathon van Brussel meegelopen. En ook geestelijk gaat het goed. Door de kneuzing van de hersenstam had mijn leven er totaal anders uit kunnen zien. God heeft gebeden verhoord en ik ben springlevend en supergezond! Ik heb ondertussen ook mijn studie in de godsdienstwetenschappen aan de universiteit te Leuven afgerond en geef nu reeds twee jaar les in Aalst als leerkracht Protestants-Evangelisch Godsdienstonderwijs. Dit op twee middelbare en één lagere school.
Al tijdens mijn revalidatie proces besefte ik: God heeft mij
een tweede kans gegeven. Ik sprak erover met mijn vader en heb
mij in mei 2001 laten dopen. Daarom wilde ik graag mijn
getuigenis opschrijven: opdat iedereen zou weten dat God een God
van wonderen is. Hij heeft mij genezen en Hij wil ook jou
helpen. Misschien leid je, net als ik vroeger, een dubbel leven.
Ik heb gemerkt dat je daardoor in de problemen komt. Geef je
helemaal over aan God. Je zult er nooit spijt van krijgen!!!
Terug naar overzicht | Reageren
Toen ik de Heer nog nie kende was hij er al voor mij.
Vele jaren geleden toen ik nog veel dronk had ik heel veel
miserie en ik dronk om ze te vergeten ging ik door het leven met
goddeloosheid en vloekte ik er maar op los een leven vol alcohol
zedeloosheid en wetteloosheid leefde. Ik deed dingen die normale mens zou afschrikken ik leefde er
maar op los leefde van de straat en vond telkens een weg om aan
mijn noden te voorzien tot ik volledig aan de grond raakte en ik
op straat woonde. Ik liep haveloos gekleed en was ongeschoren en vuil en sliep
gewoon onder een brug of in een park ging bij de oudere mensen
zitten tijdens de dag om maar een sigaretje te kunnen rollen ik
at als alles goed was een keer op de week de rest was drank. En op een dag werd ik heel ziek ik werd weken en maanden
iedere nacht wakker van vreselijke krampen in mijn buik en echt
het was ondraaglijke die pijn en toch ging ik niet naar de
dokter ik dronk da ging over zei ik want ik was en cowboy en
cowboy s dronken hun pijn weg. Tot ik bij een oude vriend efkes mocht slapen en eten maar ik
kon niet meer eten ik sliep heel veel. Die vriend belde een dokter en ik heb een soort buikgriep zei
die. Maar het was meer enkele dagen later moest ik heel dringend
opgenomen worden in het ziekenhuis. En ik ging in een soort coma en dat duurde zeven dagen toen
ik wakker werd zat mijn moeder die ik al jaren niet meer gezien
had bij mijn bed. En ze huilde ik werd er stil van en ze vertelde dat ik bijna
er geweest was en dat ik erg ziek was ik had zoveel gedronken
dat mijn beide nieren geblokkeerd waren en ik dus vol water zat
en giftige stoffen.
Diezelfde dag werd ik een katheter gestoken en kreeg ik te
horen dat ik aan de nierdialyse moest. En ik dat heel lang zou moeten doen om in leven te blijven ik
kreeg elke dag twee bloed onderzoeken en kreeg heel weinig te
drinken alles werd afgemeten. ik kreeg nieuwe kleren en zo werd
in het OCMW ingeschreven en kreeg iedere week een uitkering en
zo werd heel goed verzorgd en begon zelfs een beetje bezoek te
krijgen en zo ik voelde me een beetje meer mens. Iedere dag wat meer moed en vooral geen alcohol meer toen ik
aan de dialyse lag mocht ik eten en drinken wat ik wilde en ik
dronk altijd fris of water begon goed te eten en zo. En op een dag kwam de dokter bij me die zei het is goed nu en
je nieren werken weer de een 45% en de andere 35%. Ik kreeg te horen dat ik de dialyse mocht gaan afbouwen en ik
moest nog een maandje in het ziekenhuis blijven. En toen naar huis ja da was iets anders een huis. Maar weer kwam een oplossing de sociale dienst had een
gemeubelde studio gevonden voor me. Dus ik zat in feite op rozen en de dag kwam dat ik naar huis
ging. En de eerste dag da ik thuis was en eindelijk alleen wat
gebeurde er ik ging naar de kroeg want in de achtmaanden dat ik
in het ziekenhuis was geweest had ik aardig spaarpotje van de
wekelijkse uitkering. Dus begon ik te drinken he ik was toch genezen. En ja tot op de dag een hele tijd later ik op een nacht werd
gewekt door een fel klaar licht en ik dan de volgende dag hulp
zocht en nooit meer dronk en een normaal leven begon en weer
werk vond. Wat later een vrouw en ik een gezin stichtte ik kreeg
twee schatten van kinderen en ja ik dacht nu is het goed maar ja
ik leefde nog altijd zonder de Heer in mijn hart. Jammer genoeg. Einde verhaal
Maar ik beseft pas toen ik de Heer een tijdje kende dat hij toen al zijn engelen rondom mij plaatste en me beschermde hij maakte me terug gezond en gaf me alles terug ik leefde goed maar ik kreeg heel veel strijd maar nu heb ik het beet de Heer is er altijd en overal om me te helpen en te steunen en moet ik niet meer bang zijn want hij is bij me. En wat ben ik hem dankbaar dat ik hem vond en toen hij op de deur klopte ik opendeed.
Heer, ik wil je danken en loven en prijzen ik dank je Heer dat je
toen al in die donkere tijd bij me was ik verdiende het niet en
toch redde je mij uit die duistere poel waar ik in leefde en mag
ik nu al je heerlijkheid en glorie zien ja Heer u komt alle eer
toe en ik kniel neer en vraag je Heer wil je de rest van mijn
tijd hier mijn koning zijn en mijn coach op de weg naar de vader
toe zend mij je heilege Geest en vul me Heer waai over me en
reinig me Heer ik wil u alleen volgen en ik ben je dankbaar Heer
dat je me redde! U bent de weg de waarheid en het leven!
Amen
Terug naar overzicht | Reageren
Verkondiging van Jezus Christus;
helpen van mensen in (geestelijke) nood
en alle natiën tot Zijn discipelen maken...
